Weet je nog, Els? Dat we al die mensen zagen staan bij die school?
Dat er bussen aankwamen en dat ze leeg waren?
Dat al die mensen met de hand voor de mond stonden?
Stomverbaasd waren ze.
Wij zeiden tegen elkaar: even wachten, straks komen de kinderen onder de bankjes vandaan!
Kun je je die opluchting van die mensen nog herinneren?
Wat hebben we toen gelachen!
Ik zag het van de week weer gebeuren en dacht meteen aan jou.
Mevrouw Stam 
Plaats een reactie