Pure hebzucht

Overal waar ik ben, kijk ik uit naar mijn ex-schoonzuster Els Stam.
Zoals deze week in Rotterdam.

Maar meer nog denk ik aan haar, gewoon hier in Dordrecht.

Els en ik op die veiling voor dat goede doel: ik zie het nog voor me!
Ik had mijn zinnen gezet op een prachtig gebloemde vaas, Els op een, uiteraard oude, stoof.

De veilingmeester betrad het podium. Nadat allerlei snuisterijen waren verkocht, had hij De Stoof in handen.
De veilingmeester deed zijn openingsbod.
Els stak haar hand op en zei dat ze twee gulden meer wilde betalen.
Ze wachtte zijn reactie niet af en riep direct daarna: ,,Twintig gulden!’’
In de stilte die erop volgde, verhoogde ze haar bod naar 25 gulden.
,,25 gulden geboden, wie biedt meer?’’, zei de veilingmeester.
En weer was Els er als de kippen bij en bood dertig gulden.
,,Eenmaal, andermaal, verkocht!’’

Huisvlijt verwisselde van eigenaar en toen kwam ‘mijn’ vaas onder de hamer.
Ook ik was eerste bieder en ook ik verhoogde bod na bod.

,,Dit was pure hebzucht ,’’ constateerden Els en ik.