Meneer is even weggelopen, mevrouw haalt koffie in de keuken.
Zodra ik ben langsgefietst is de een na de ander terug op zijn plek.
Aan tafel, waar de lamp brandt.
De lamellen hangen zoals ze altijd hingen.
Het licht schijnt zoals het altijd deed.
Ik weet het, het huis is zonder mensen.
Maar ze zijn thuis, want als ik langs rijd, is meneer even weggelopen en haalt mevrouw koffie in de keuken.
Want het licht brandt, boven de tafel.
Mijn ex-schoonzuster Els Stam is even stil.
,,Ik weet dat het niet kan en toch denk ik dat het zo is.”
Plaats een reactie