,,Het begon met vijf woorden,” zegt mijn ex-schoonzuster Els Stam, terwijl ze de vingers van één hand telt.
,,Hoe,” zegt ze.
,,Gaat,” zegt ze.
,,Het,” zegt ze.
,,Met,” zegt ze.
,,Jou?”
En het duurde een half uur, weet ze me te vertellen.
,,Soms kun je ook té beleefd zijn.”
Ik kende hem uit de tijd van Meneer Stam en had hem jaren niet gezien. Hij had een bewogen leven achter de rug: herhaaldelijk schipbreuk geleden, maar zijn geluk hervonden.
Ik vind het een leuke ontmoeting en dus besluit ik vanavond nog dezelfde avond naar de bijeenkomst te gaan waar zijn geloofsbrief, en die van anderen, onderzocht wordt en in orde wordt bevonden: voor vier jaar lokaal volksvertegenwoordiger.
Hij zou het zeer op prijs stellen, had hij gezegd. ,,Het is een mooie rituele dans.”
Ondertussen zit Els op me te wachten.
In een taxi.
Op het parkeerterrein van het gemeentehuis.
Waarvan het hek dertig minuten na aanvang van de vergadering wordt gesloten.
Plaats een reactie