Je hebt denkers en doeners.
Els Stam was allebei.
Ze had niet alleen een onmetelijke ‘kennis der natuur’, maar was ook ongelooflijk handig: echt een manusje van alles.
En gezeglijk! Nooit een onvertogen woord. Wat dat betreft waren we tegenpolen.
Ook die ene keer dat het eten ons, maar eigenlijk vooral mij, niet smaakte in restaurant De Gouden Haan.
Els maande me rustig te blijven. Ze gaf me mijn mantel en voerde me vriendelijk maar beslist naar bruine kroeg De Blauwe Broeck, waar ze me trakteerde.
Dat ben ik nooit vergeten!
Plaats een reactie